25, pas afgestudeerd, en je mag een wereldreis beginnen. Het lijkt niet voor iedereen weggelegd, maar voor de jonge Gentse advocaat Lucien Brunin werd deze droom werkelijkheid. Als secretaris van zijn neef, de Gentse hoogleraar Louis Varlez, kon Brunin in de zomer van 1929 mee op reis. De trip zou uiteindelijk 283 dagen duren.
Het verhaal van deze reis is bekend. In 2014 gaf Régine Brunin in samenwerking met Liberas het reisdagboek van haar vader uit (Un tour du monde 1929-1930). Dit boeiende relaas is ook voorzien van heel wat beeldmateriaal. De talrijke foto’s die Lucien Brunin zelf maakte of ter plaatse kocht brengen de trip nog meer tot leven.
De ruim 1.500 foto’s, chronologisch gebundeld in 12 albums en voorzien van aantekeningen, werden onlangs samen met het manuscript van het reisdagboek van Lucien Brunin aan Liberas in bewaring gegeven.
De fotoalbums van Brunin vormen een interessante aanvulling op de foto’s van Louis Varlez die Liberas eerder verwierf. Beide mannen waren gedreven amateurfotografen, die zich goed ervan bewust waren dat ze uitzonderlijke momenten meemaakten. Het reizen naar verre bestemmingen was in de jaren 1920 nog lang niet voor iedereen en ook het vastleggen en delen van de reisherinneringen ging een stuk minder vlot dan we nu gewend zijn. Brunin en Varlez lieten de foto’s ter plaatse ontwikkelen en stuurden ze geregeld met de post naar hun familieleden thuis.
De reis was uiteraard niet louter een toeristische trip. Migratie-expert Varlez kon als gepensioneerde functionaris van de International Labour Organisation in november 1929 een internationale conferentie in het Japanse Kyoto bijwonen, maar had met beide handen de kans gegrepen om er een once-in-a-lifetime wereldreis van te maken die langs grote delen van Canada, de Verenigde Staten, Hawaï, Japan, Korea, China, Zuidoost-Azië en India ging.
Brunin fotografeerde landschappen, mensen, stadsgezichten en architectuur. Natuurlijk komen beide reizigers ook zelf in beeld, nu eens in meer ontspannen poses zoals peddelend in een kano op Lake Nipigon, uitgedost met een Hawaïaanse bloemenkrans of tijdens een uitstapje op een Indische olifant, dan weer bij toeristische trekpleisters zoals de Verboden Stad in Peking, Angkor Vat, of nog het paleis van de Grootmogols in Delhi.
Daarnaast waren de wereldreizigers ook ongewild getuige van de wankele geopolitieke situatie in de meeste landen op het Aziatische continent en maakten ze zogeheten “history-in-the-making” snapshots – zoals de Europese oorlogsschepen in de haven van Shanghai of de Chinese soldaten met communistische armbanden.
De foto’s van Lucien Brunin worden gedigitaliseerd en ontsloten via de beeldbank van Liberas. Het bladeren door de foto’s is zich onderdompelen in een vervlogen tijd, maar anderzijds ook een tijd die dankzij beeld en tekst heel wat dichter bij ons komt.
Lucien Brunin in India / Communistische soldaten in China / Lucien Brunin (links) met Asari en Johnston van de International Labour Organisation in Japan.
