De gewezen tennisspeler op de Olympische Spelen van 1920 en 1924 was in de periode 1936-1937 voorzitter van de Liberale Partij in België. Hij voerde een verbeten strijd tegen de extremistische partijen, in het bijzonder tegen Rex van Léon Degrelle. Bij het uitbreken van de oorlog vluchtte de Laveleye via Frankrijk naar Engeland en ging er bij de radiodienst aan de slag. Na de bevrijding kreeg de Laveleye kortstondig de portefeuille van Openbaar Onderwijs in de regering Pierlot.
De Liberale Partij wees op zijn inzet en claimde zijn erfenis in een pamflet voor de nationale verkiezingen van 17 februari 1946. De Laveleye was twee maanden voordien overleden. De partij zette ‘zijn’ V-teken als grafische vorm op de voorkant van het document met de slogan ‘voor de verdediging van de vrijheid zijn liberalen nodig’.
De campagne wees ook op de inzet van een andere liberaal, eveneens radiopresentator, maar dan bij de Nederlandstalige uitzendingen vanuit het vrije Londen: Jan Moedwil (Fernand Geersens). Hij werd op zijn beurt vooral bekend dankzij de slogan “Wij doen ons best, zonder er op te boffen, toch krijgen we ze wel, de moffen!” Geersens maakte zo een variant op de leuze waarmee de Laveleye steeds zijn uitzending afsloot: “Bonsoir et courage, on les aura, les Boches”. Het verkiezingspamflet is terug te vinden op de site van Liberas.
