Een merkwaardig stuk uit deze verzameling is een klein bedrukt zijden doekje als menu. Het verwijst naar een groot banket dat op 6 juni 1891 is georganiseerd te Gent. Op die dag vierden de vrienden van Emiel Braun (1849-1927) feest ter gelegenheid van zijn verkiezing tot provincieraadslid in Oost-Vlaanderen. Ingenieur Braun had op 24 mei 1891 als kandidaat van de conservatieve liberalen het opgenomen tegen de progressief liberaal Felix Cambier. Braun haalde 4025 stemmen tegenover 2098 voor zijn tegenstander. De man kon toen uiteraard nog niet vermoeden dat dit het begin was van een schitterende politieke carrière. Zowel op lokaal vlak (burgemeester van Gent van 1895 tot 1921, met een kleine onderbreking) als op nationaal vlak (kamer van Volksvertegenwoordigers van 1900 tot 1925) scheerde Braun hoge toppen. De betekenis voor zijn thuisstad was zo groot dat een van de centrale plaatsen in de stad later naar hem werd vernoemd, het Emiel Braunplein.
Voor dit feest zijn kosten noch moeite gespaard, zo blijkt om te beginnen uit de productie van het menu. Het stuk zelf is immers vervaardigd door Nicolas Heins (1823-1908). Diens bedrijf in de Brabantstraat (Brabantdam) gold als een van de betere drukkers-lithografen van Gent. Zijn werk kenmerkt zich door een sterk grafische aanpak, met een heel herkenbare stijl die zijn zoon, de meer gekende kunstenaar Armand Heins (1856-1938), later ook typeerde.
Het feest vond bovendien plaats in het gerenommeerde Hotel de la Poste. Dit prestigieuze etablissement bevond zich op de Kouter, naast het Operagebouw. In het begin van de 20ste eeuw onderging het een volledige verbouwing, nog later kwam er een appartementsgebouw voor in de plaats. Het was een meer dan uitgelezen plek om een bijzonder feest te organiseren.
Verder zijn er 22 namen van vrienden en kennissen opgenomen op het menu. Het is niet helemaal duidelijk wat het criterium was om opgenomen te worden. Organiseerden deze heren het evenement? Of was er een andere band? Feit is dat het om figuren gaat die in liberale en vrijzinnige kringen in en buiten Gent actief waren.
En dan waarvoor een menu dient: om het eten aan te kondigen. De maaltijd zelf is waarschijnlijk opgediend volgens de zogenaamde service à la française. Dit betekent dat alle gerechten samen op tafel worden gezet. De gasten kunnen zich vervolgens naar believen bedienen. Het aanbod is een mix van vlees (rundsfilet), vis (zalm, kreeft, maatjes) en gevogelte (eend en kwartel). Er is soep (bisque van rivierkreeft) en ijs en fruit als toetje. Een copieuze maaltijd voor een publiek van stand, dankzij dit menu ook voor de daaropvolgende generaties bewaard.
Deze tekst maakt deel uit van een reeks teksten die in de zomer van 2024 verschijnt op de website van Liberas. Centraal staat het interessante archief van de familie Ameye, dat in het voorjaar van 2024 is geïnventariseerd en voor de nodige inspiratie zorgt.
