De Kronacker-missies
Na de Tweede Wereldoorlog krijgt de liberale politicus, industrieel en zakenman, Paul Kronacker (1897-1994) een speciale taak toegewezen: overal ter wereld grondstoffen en voedingsmiddelen aankopen en laten overbrengen naar België. De bevrijding lost immers de voedsel- en andere tekorten die tijdens de oorlog ontstaan zijn, niet onmiddellijk op. Zijn diplomatieke activiteiten voor de Belgische oorlogsregering in Londen, zijn vele contacten in politieke, academische en militaire kringen en zijn ervaring en netwerk als zakenman geven hem het juiste profiel. Zijn goede kennis van het Engels is een extra troef. In december 1944 wordt hij opgenomen in de regering Pierlot met als opdracht: in het buitenland de acties van de regering op het vlak van bevoorrading en transport leiden en coördineren. Uiteindelijk leidt hij tot maart 1947 de zogenaamde ‘Kronacker-missies’, eerst als minister zonder portefeuille, vanaf augustus 1945 als minister van Invoer. Met zijn missies maakt Kronacker, via een overgangsperiode van staatshandel, de uiteindelijke terugkeer van de vrijhandel mogelijk.
‘Histoire amusante’
Kronacker vertelt het in zijn memoires Souvenirs de paix et de guerre als een ‘histoire amusante’: op missie in Washington krijgt hij van zijn regeringscollega’s in Brussel het bericht dat trekpaarden, het werkinstrument van de kleine boeren, enkel op de zwarte markt te vinden zijn voor ongeveer vijftigduizend frank. Kronacker roept enkele veeartsen op en stuurt ze naar Canada en de Middle-West om vijfduizend wilde paarden op te kopen en vervolgens te verzamelen in de havens van Boston en Baltimore. Tegelijkertijd zoekt hij reders die hun schepen kunnen uitrusten met stallen om de paarden op een degelijke manier in Europa te krijgen.
Vijftigduizend paarden
Kronacker laat filmbeelden van de paardenvangst vertonen in Amerikaanse, Canadese en Belgische filmzalen. Op een persconferentie, zoals hij er in de Verenigde Staten wel meer geeft, vertelt hij over het Belgische paardentekort en zijn vijfduizend paarden die klaar zijn om naar België verscheept te worden. Hij beweert ook dat dit slechts een begin is: hij kondigt aan in totaal vijftigduizend paarden naar België te willen sturen. Volgens Kronacker keldert achtenveertig uur later, als gevolg van zijn aankondiging, de prijs van de paarden op de Belgische markt. Zijn doel is daarmee bereikt en dus steken uiteindelijk slechts vijfduizend paarden de oceaan over.
