Hulde aan burgemeester Van Glabbeke

Na het ophalen van burgemeester Van Glabbeke aan het stadhuis begeeft de stoet zich naar de stedelijke schouwburg voor een academische zitting. Op het overvloedig versierd podium zitten, naast heel wat lokale figuren, onder anderen nationaal voorzitter van de Liberale Partij Henri Liebaert, volksvertegenwoordigers Albert Devèze en Leo Mundeleer, senatoren Robert Gillon en Raoul Vreven, LVV-voorzitter Victor Sabbe en voorzitter van de Nationale Bond van de Liberale Mutualiteiten Jules Pecher.

Tijdens de toespraken van schepen Maurice Quaghebeur (tevens voorzitter van het huldecomité) en partijvoorzitter Liebaert komen onder andere de ‘werklust en hardnekkigheid’ van de gevierde aan bod, net als zijn ‘ontelbare diensten’ aan de Liberale Partij, zijn verdiensten als ACLVB-voorzitter en zijn ‘prijzenswaardige houding’ en ‘talenten als organisator’ bij de recente overstromingsramp van 1 februari. Daaropvolgend brengen volksvertegenwoordigers Louis Joris en René Leclercq hun hulde als vertegenwoordiger van respectievelijk de Vlaamse en Waalse liberale parlementsleden. Afsluiten doet ACLVB-voorzitter Armand Colle over de rol van Van Glabbeke binnen de liberale vakbeweging.

Na afloop van de toespraken krijgt Van Glabbeke een schilderij aangeboden. Op voorstel van het huldecomité gaat het om ‘een portret […] van de redenaar in actie’ door Jean Maillard. Bij de onthulling ervan barst volgens Het Laatste Nieuws ‘een stormachtig handgeklap los’. ‘Het was dan ook met ontroering in de stem’, vervolgt de krant, ‘dat de h. Van Glabbeke een dankwoord uitsprak en ten overstaan van de aanwezige bevolking de belofte aflegde, steeds zijn beste krachten te wijden aan het welzijn van de stad’. De aanwezigen zien trouwens ook al vóór de onthulling van het schilderij werk van Maillard hangen: de grote tekeningen¹ van een speechende Van Glabbeke die de zaal sieren, zijn ook van zijn hand.

Tijdens zijn dankwoord dat in De Kustbode opgenomen is, gaat Van Glabbeke in op het belang van een sterke Liberale Partij in België ‘om er het evenwicht te verzekeren in het politiek leven van ons Land’. Hij trekt de lijn ook door naar Europa ‘want men kan zich geen éénmaking van Europa inbeelden, zonder eerbied voor de Liberale gedachte’. Hij stelt dat ‘het Liberaal Ideaal gepaard gaat met de vrede in de wereld’. ‘Te Oostende zijn we er innig van overtuigd dat er zonder de Liberalen geen voorspoed mogelijk is’, vervolgt hij. Om daarna zijn sociale visie uiteen te zetten, met klassenstrijd als ‘negatieve opvatting’, de nadruk op ‘solidariteit, samenwerking en verstandhouding’ en de Liberale Partij als ‘natuurlijke schakel tussen alle standen’.