Ook deze tekeningen, gedateerd 1952, zijn van schilder, tekenaar en beeldhouwer Jean Maillard (1901-1993). Maillard staat op dat moment al bekend om zijn portretschilderijen en -tekeningen van figuren uit de Belgische en internationale politieke, gerechtelijke en culturele wereld. Oostends schepen Maurice Quaghebeur, tevens voorzitter van het huldecomité, benadrukt dit tijdens de onthulling van het schilderij. Hij stelt Maillard voor als ‘een van onze goede Belgische schilders […] die zich sedert lang specialiseerde in portretten van onze politieke mannen’ en plaatst Van Glabbeke op die manier in het rijtje van de eerder geportretteerden die hij opsomt: Adolphe Max, Jules Destrée, Edouard Anseele, Henri Carton de Wiart, Emile Vandervelde, Louis De Brouckère, Albert Devèze, Camille Huysmans, Georges Hubin en Paul-Henri Spaak.
Voor het portretschilderij van Adolphe Van Glabbeke heeft Maillard zich duidelijk laten inspireren door een van de tekeningen uit het album. Hij maakte de tekeningen tijdens één of meerdere meetings. We zien Van Glabbeke in volle actie bij het toespreken van zijn publiek. De portretten vol expressie en beweging zijn telkens vergezeld van korte Nederlands- en/of Franstalige citaten uit het betoog van de energieke politicus: van ‘Oostende eist haar rechten op’, ‘in onze stadhuizen bewijzen de Liberalen overgrote diensten aan het land’, ‘L’Etat a pour devoir d’aider une ville comme Ostende!’, ‘Jamais on n’égorgera le Parti Libéral’, ‘La Liberté est éternelle … sans elle il n’y a pas de paix possible’, ‘Celui qui attaquerait nos syndicats aurait à faire à nous!’ tot ‘Wij stampen ze buiten en kuisen de boel’.
In 1952 is Van Glabbeke zowel voorzitter van de liberale vakbond ACLVB als volksvertegenwoordiger én voert hij campagne voor de Oostendse gemeenteraadsverkiezingen van 12 oktober. De tekeningen zijn waarschijnlijk tijdens deze campagne gemaakt. Van Glabbeke - volgens de lokale katholieke krant De Zeewacht ‘de grote specialist inzake verkiezingspubliciteit’ - drukt zijn stempel op de liberale campagne. De Liberale Partij wint de gemeenteraadsverkiezingen, met een sterke persoonlijke score voor Van Glabbeke (4943 voorkeurstemmen). Na moeizame onderhandelingen wordt eind november 1952 een akkoord bereikt voor een bestuur van liberalen en de CVP, met Adolphe Van Glabbeke als burgemeester.
Ook na de huldeviering van april 1953 houden Van Glabbeke en Maillard contact met elkaar. Het album bevat achteraan nog een profieltekening van Van Glabbeke en twee vrouwelijke naaktschetsen, allebei door Maillard. Bij de schetsen zit een begeleidende brief (22 juli 1953) van Maillard aan ‘mon cher bourgmestre’ waarin Maillard zegt te hopen dat de tekeningen, door er van tijd tot tijd een blik op te werpen ‘vous aideront à prendre votre complète guérison en patience’.
Bronnen, noten en/of referenties
Paul Piron, De Belgische beeldende kunstenaars van de 19de tot de 21e eeuw (Brussel: Ludion, 2016).
Brent Vantournhout, Van Panne-strand tot de Zeewacht. Een blik op de evolutie van Oostende in de periode 1940-1980 (Licentiaatsverhandeling geschiedenis, UGent, 2001), geraadpleegd 1.7.2020.
Het Volksbelang, 18 oktober 1952, 4.
De Kustbode, 1 mei 1953, 1, 3.
