Stories

De familie Ameye uit Izegem-Ronse was een ondernemende familie. In de familie zaten handelaars, bestuurders en uitvinders. Niet enkel het ondernemersbloed stroomde door de aderen, de familie ademde ook kunst en cultuur. In hun twee villa’s, Pax Intrantibus in Izegem en Huize te Nitterveld in Louise-Marie (Ronse) waren vele literatoren, musici en andere kunstminnaars kind aan huis. Het archief bulkt van de sporen van deze culturele reflex die meerdere generaties overspant.

Half oktober 1859 verschijnt in de liberale krant Le Journal de Gand een artikel over een herderlijke brief van de Belgische aartsbisschop. Twee jaar later zorgt dit voor behoorlijk wat commotie.

Dat vrouwen vandaag steevast op de eerste of tweede plaats van kieslijsten staan en dat kieslijsten paritair samengesteld zijn, is het resultaat van een stapsgewijs proces van onderhandelen achter de schermen binnen een evoluerende tijdsgeest. Vanwege het gelijkheids- en vrijheidsbeginsel is het aanvaarden van kiesquota voor de Vlaamse liberalen nooit een evidente zaak geweest.

Op 10 februari 1836 komt in Gent het literaire genootschap De Tael is Gansch het Volk tot stand. Het initiatief gaat uit van een handvol taalminnaars die het Nederlands in het jonge België willen stimuleren en ingaan tegen het dreigende monopolie van het Frans als de overheersende taal. In andere Vlaamse steden komen gelijkaardige verenigingen tot stand. Zij worden als essentieel gezien in de opstartfase van de Vlaamse beweging.

De Tweede Boerenoorlog (1899-1902) kent in Vlaanderen enorm veel bijval. Vooral de Vlaamse Beweging sympathiseert met de strijd en het lot van de Boeren. Er ontstaat een propaganda- en solidariteitscampagne, die vooral wordt gedragen door een breed Vlaamsgezind liberaal netwerk. Het hoogtepunt van de solidariteit is het vertrek van een Duits-Belgische humanitaire missie naar Zuid-Afrika in 1899.

Onder de titel ‘La bataille des affiches illustrées’¹ publiceert de socialistische politicus Jules Destrée op 11 mei 1929 in Le Soir een vrije tribune over het gebruik van geïllustreerde affiches tijdens de campagne voor de parlementsverkiezingen van 26 mei 1929. Het nationale propagandacomité van de Liberale Partij gaat met drie opvallende affiches deze strijd via de aanplakborden aan.

In februari 1965 doen de Ninovieters een merkwaardige vaststelling. In het straatbeeld verschijnt een verkiezingsaffiche met hamer en sikkel op een blauwe achtergrond met daaronder de tekst “O….Banier”. Vormen liberalen en communisten nu in volle Koude Oorlog een kartel?¹

Op zondag 10 juni 1979 vinden voor het eerst rechtstreekse Europese verkiezingen plaats. In 9 Europese lidstaten trekken kiezers naar de stembus om 410 vertegenwoordigers aan te duiden. De Vlaamse liberalen hebben zich goed voorbereid en tonen veel enthousiasme. Het resultaat is niet helemaal wat ze hadden verwacht.

Sinds de Tweede Wereldoorlog is het radio- en televisielandschap in België onderworpen aan een strikt staatsmonopolie. Liberalen ontwikkelen vanaf de jaren 1960 hun eigen visie over hoe de media georganiseerd moeten worden. Het LIRTI treedt in de jaren 1970 naar voren als de liberale waakhond in de Reyerslaan.

Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 24 november 1946 lanceren de Diestse liberalen een nieuwe kandidaat. Of toch nieuw op de verkiezingslijsten, want Omer Vanaudenhove is in zijn thuisstad al lang geen onbekende meer. Bovendien geniet hij sinds kort van een heldenstatus.

In 1848 trekt de Gentse kiezer niet minder dan zes keer richting stemlokaal, of hoe de Kamer van Volksvertegenwoordigers, Senaat, gemeenteraad, provincieraad en burgerwacht na de grondwetswijziging van 1848 opnieuw werden bevolkt.

In 1898 bezoekt de liberale krant De Nieuwe Gazet voor de eerste maal de Onafhankelijke Congostaat om er op 6 juli 1898 de plechtige opening van de spoorweg Matadi-Leopoldstad bij te wonen. Het verslag van deze reis domineert meer dan twee maanden de voorpagina. Het reisverslag kadert binnen een bredere dynamiek van koloniale propaganda, journalistieke en stedelijke cultuur.

Onder de titel ‘Le radeau libéral’ publiceert de katholieke krant La Libre Belgique een week voor de verkiezingen van 4 juni 1950 een tekening van de Liberale Partij als een vlot op drift. Cartoonist Caranvache schiet met zijn parodie op Le radeau de la Méduse (Théodore Géricault) zowel grafisch als inhoudelijk meteen raak.

Wat speelt er zich af op ‘Le radeau libéral’, het vlot waarop cartoonist Caranvache in La Libre Belgique van 27 mei 1950 zestien liberale kopstukken portretteert? Wie zijn de opvarenden van deze zware knipoog naar het schilderij ‘Le radeau de la Méduse’? Hoe verhouden ze zich tot elkaar en wat zijn hun drijfveren in de aanloop naar de verkiezingen van 4 juni 1950?

Of hoe in Koekelberg koekjes en chocolade, liberalisme, Rode Duivels en burgemeesterschap nauw met elkaar verbonden geraken.

Voor Willemsfonds Brussel is de viering van hun tienjarig bestaan in 1882-1883 de ideale gelegenheid om met een brede waaier aan activiteiten hun veelzijdigheid aan te tonen.

De eerste treinrit in België¹ vindt op 5 mei 1835 plaats tussen Brussel en Mechelen. Op de inhuldiging heft de katholieke minister van Binnenlandse Zaken, de Theux, het glas op zijn voorganger, de liberaal Charles Rogier. Welke rol speelde Rogier in de aanloop naar deze historische gebeurtenis?

In 2003 maakte België als tweede land ter wereld het homohuwelijk mogelijk.¹ Dat gebeurde onder de paars-groene regering Verhofstadt die van ethische thema’s haar handelsmerk had gemaakt.

In de eerste honderd jaar van haar bestaan roept de oudste politieke partij van het land officieel slechts negen partijcongressen samen. We volgen het spoor van drie liberale tenoren die tijdens de congresvoorbereidingen en -debatten of vanaf de zijlijn een beslissende invloed hebben uitgeoefend op deze plechtige bijeenkomsten en de er gestemde partijprogramma’s.

Vanaf het najaar van 1987 verkoopt de PVV ‘steentjes’. Niet dat de liberalen een bedrijf in bouwmaterialen beginnen, het zijn slechts symbolische papieren ‘steentjes’ met als doel geld in te zamelen voor een nieuw partijhoofdkwartier.