Stories

Het kan verkeren in de wereldgeschiedenis. In 1938 reist senator Arthur Vanderpoorten naar Praag voor de tiende Sokol slet. Dit sportfeest vormt een belangrijk onderdeel van de Tsjechische nationale cultuur. Slechts enkele maanden later annexeert nazi-Duitsland het Sudetenland. Het is de opmaat naar de Tweede Wereldoorlog.

De Belgische Liberale Partij speelt een paradoxale rol in de strijd voor vrouwenrechten in de eerste helft van de twintigste eeuw. Hoewel de ideologisch in de Verlichting en het gelijkheidsbeginsel gewortelde partij zich inzet voor de burgerlijke en juridische ontvoogding van vrouwen, en prominente feministen zoals Georgette Ciselet, Marthe Boël en Jane Brigode in haar rangen telt, trekt de partij de handrem aan in plaats van het gaspedaal in te trappen wanneer het gaat om politieke gelijkheid voor vrouwen.

Op 1 juli 1872 vinden gemeenteraadsverkiezingen plaats. Ook in Antwerpen. De weken voordien stijgt de zenuwachtigheid in de stad. Verandering lijkt op komst. Op stedelijk vlak staat de besturende Meetingpartij zwaar onder druk na bijna 10 jaar aan de macht te zijn geweest. Bij de provinciale verkiezingen van 27 mei 1872 hebben de katholieken de overwinning behaald. Sinds juli 1870 heeft die partij ook het nationale bestuur in handen. Zij hebben duidelijk de wind in de zeilen. En toch behalen in Antwerpen, verrassend genoeg, de liberalen op die eerste juli in 1872 de overwinning.

Op 3 juni 1984, ergens rond de middag, zien aandachtige strandgangers in Koksijde een kleine ‘armada’ voor de kust varen. Op kop vaart de Franlis IV, van de gelijknamige rederij. In haar zog volgen enkele kleinere schepen. Plots weerklinkt een luide misthoorn over de grijze golven, en nog één, en nog één, … De schepen maken hun aanwezigheid kenbaar ...

De provincieraadsverkiezingen zijn sinds het ontstaan van België een vreemde eend in de bijt. Altijd geweest. Niet enkel de organieke wetgeving liep een traag parcours, ook de partijpolitiek kreeg maar moeizaam voet aan wal in deze materie. Neem nu de provincie Antwerpen in de eerste twee decennia na de onafhankelijkheid.

Nieuws over politici beperkt zich dikwijls niet tot hun werk als parlementslid, partijleider of minister. Denk maar aan schandalen uit het privéleven, of - het kan ook een stuk positiever - merkwaardige hobby’s. Tijdens de jaren dertig van de twintigste eeuw bespeelt de Brusselse liberaal Octave Dierckx regelmatig bewust en onbewust de media met zijn avonturen als … amateurpiloot.

Op 14 januari 1981 vindt de langverwachte eerste uitzending van Librado ‘2.0’ plaats. Na decennia van getouwtrek behalen de liberalen hun overwinning: het BRT-monopolie krijgt een eerste grote klap.

Op 11 november 1918 kwam een einde aan de Eerste Wereldoorlog. Vier jaar van grotendeels statische oorlogvoering hadden de frontstreek tussen Nieuwpoort en de Zwitserse grens zwaar geteisterd, zo niet onbewoonbaar gemaakt. Deze verwoeste gewesten oefenden om diverse redenen een bijzondere aantrekkingskracht uit en werden in daaropvolgende jaren door duizenden bezocht.

In de negentiende eeuw ontstaan de eerste kiesverenigingen. Zij kennen hun eigen karakteristieken en werking, nauw verbonden met de geldende kieswetgeving. Tegelijk omvatten ze al de kiem voor de huidige werking van politieke partijen.

In 1921 vinden de eerste Belgische gemeenteraadsverkiezingen plaats waar vrouwen mogen stemmen en zich kandidaat stellen. Naar aanleiding van het huidige verkiezingsjaar richten we de spots op twee eigenzinnige, in de plooien van de geschiedenis verdwenen, liberale vrouwen die in 1921 verkozen raken in een Brusselse voorstad: Marie Stijns-Van Nieuwenhove in Sint-Jans-Molenbeek en Gabrielle Rosy-Warnant in Ukkel.

De Liberale Volksgezinde Vereeniging van Deinze stelt zich eind negentiende eeuw progressief op en schaart zich achter evenredige vertegenwoordiging en algemeen enkelvoudig stemrecht.

In verkiezingsjaren is niets zo belangrijk als promotie en propaganda voor het aanprijzen van de ‘juiste partij’, van de juiste man - toen nog geen vrouw - op de juiste plaats. Anderhalve eeuw geleden tierden affiches, flyers en meetings weelderig, maar de koningin van de strategie was zonder enige twijfel de pers.

“De lucht is hier zoo blij en licht dat – que je m’évapore – al dat zware – zwaar op de hand – van het noorden vervliegt hier in het genot van het mooie. On vit du bout des lèvres, omdat alles met zonneschijn zoo gemakkelijk wordt”. Cecilia Ameye had het duidelijk naar haar zin aan de Franse Rivièra.

De parlementsverkiezingen van 17 februari 1946 zijn, zacht uitgedrukt, geen succes voor de Liberale Partij. In het tijdschrift Ambtelijke Mededeelingen van de Liberale Partij maakt nationaal voorzitter Roger Motz de balans op. Tegelijk grijpt hij de gelegenheid aan om te pleiten voor verandering.

Pierre Dobbelaere (1805-1888) had een goede neus voor zaken. Hij erfde het lijnwaadbedrijf van vader Charles aan de Gentse Oude Vest achter het huidig Industriemuseum maar zag de zaken groter.

De familie Ameye was een ondernemende familie, actief in verschillende economische activiteiten. Een belangrijke basis voor de financiële welstand van de familie was de wijnhandel. Reeds vanaf 1815 hield de familie Ameye zich bezig met de verkoop van wijn en andere dranken.

“Mademoiselle Cecilia Ameye, porteuse de la présente carte passe-partout, est agrée comme correspondente ../.. Prière de lui faire partout l’accueil bienveillant réservé à la presse.”

Het archief van de familie Ameye-Dobbelaere bevat honderden foto’s en tientallen fotoalbums. De beelden illustreren het familieleven maar ook veel herinneringen aan culturele evenementen. Een merkwaardig album betreft de opvoering van de opera Oedipus te Colonus van op het familiedomein Te Nitterveld op het einde van de zomer van 1906.

In het archief Ameye-Dobbelaere zit een uitgebreid pakket menu’s. De dateringen variëren van het einde van de 19^de eeuw tot in de 20^ste eeuw. De menu’s zijn handgeschreven, opgemaakt met machineschrift en een enkele keer zelfs gedrukt. De stukken getuigen van feestelijke aangelegenheden in zowel intieme kring (verjaardag) als grote evenementen (huwelijksfeest). Deze stukjes erfgoed zijn uiteraard interessant voor zowel het bestuderen van culinaire gewoontes als voor meer inzicht in het sociale leven.

In het archief van de familie Ameye, bewaard in Liberas,  bevindt zich een opvallend dossier met briefwisseling met Cécilia Ameye over de tentoonstelling De Hedendaagsche Vrouw / La femme Contemporaine. Deze tentoonstelling vond plaats van 16 mei tot en met 16 juni 1914 in de Stedelijke Feestzaal van Antwerpen aan de Meir en toonde uitsluitend werk van vrouwen. De tentoonstelling stelde specifiek tot doel om vrouwen te tonen in de diverse ambachten en beroepen die zij op dat moment in België uitoefenden.