Stories

Na de start in 1846 vindt de Liberale Partij zichzelf, onder impuls van zijn  boegbeelden, meermaals opnieuw uit. Vernieuwings- en verruimingsoperaties zijn er een cyclisch fenomeen.

Bij de oprichting van de partij in 1846 zijn de liberalen het eens over de noodzaak van de ‘reële onafhankelijkheid van het openbaar gezag’ en de organisatie van openbaar onderwijs ‘onder het exclusieve bestuur’ van datzelfde openbaar gezag.

Een verhaal van de prehistorie tot het heden, re-enactments van historische taferelen, grote technische middelen en bijhorende budgetten, maanden voorbereiding, gulle subsidies, een vleugje natievorming en veel publiek. Nee, dit is niet Het verhaal van Vlaanderen, wel de ‘Groote geschiedkundige stoet van vervoermiddels’ die op 16 augustus 1885 te zien is in de straten van Brussel.

Kindergeluk is een liefdadigheidsvereniging opgericht kort na de Eerste Wereldoorlog. Het oorspronkelijke doel bestond er in om Nederlandstalige kinderen in Brussel (en zeker diegene die het wat moeilijker hadden) op socio-cultureel vlak ondersteuning te bieden. Om de doelstelling te realiseren deed Kindergeluk beroep op de milde financiële steun van sympathisanten. Een enkele keer bestond de hulp uit een schenking in natura. De bekende uitgever van volksboeken Lodewijk Opdebeek bijvoorbeeld schonk boekenpakketten voor de kinderbibliotheek. Opmerkelijke steun kwam er in die beginjaren ook van een Belgische kunstenaar die volop carrière aan het maken was, met name Victor Servranckx.

Hoe vertel je, in volle Koningskwestie, als politicus aan de koning dat je hem liefst niet ziet terugkeren in zijn functie? Met voldoende verpakking, een flinke portie diplomatie én de nodige duidelijkheid, blijkt uit een nota van Henri Liebaert. Daarin vertelt de Gentse liberaal met welke boodschap hij op 16 maart 1950 naar Leopold III in het Zwitserse Pregny trok.

Sinds 1913 overkoepelt en coördineert het Liberaal Vlaams Verbond (LVV) liberale verenigingen die een sociaal-progressief en Vlaams-liberaal programma binnen de Liberale Partij verdedigen. Om ook Franstalige partijgenoten te bereiken, publiceert het tussen 1922 en 1924 een Franstalige bijlage bij zijn Maandblad, de Feuillets Détachés.

De Gentse hoogleraar biologie Julius Mac Leod (1857-1919) zet eind 19de eeuw zijn schouders onder de strijd voor de vernederlandsing van de Gentse universiteit. Tien jaar later zegt hij de Vlaamse beweging enigszins verbitterd vaarwel en concentreert zich op zijn wetenschappelijke carrière. In brieven aan Augustin Lodewijckx (bewaard in Melbourne, Australië) uit hij zijn frustraties.

Naar aanleiding van 150 jaar liberale vrouwen publiceert Vvvuur het boek Dit zijn zij: ons verhaal over 150 jaar liberaal feminisme. Daarin wordt het verhaal gebracht van liberale feministes, de Nationale Federatie der Liberale Federatie en uiteindelijk het ontstaan van Vvvuur. Vicky Van Hyfte van Vvvuur doet hun verhaal voor Liberas Stories.

In september 1852 zet de publicatie van een roman door de domineesdochter en -echtgenote Harriet Beecher Stowe (1811-1896) de hele westelijke wereld in rep en roer. Op korte tijd groeit haar boek uit tot het best verkopende boek na de bijbel, in meer talen dan enige andere publicatie uit die tijd. Uncle Tom’s Cabin, or Life among the Lowly, wordt een bestseller en zorgt voor een gigantische polemiek in de Verenigde Staten en ver daarbuiten.¹ Ook in België wordt met aandacht naar dit werk gekeken, een Gentse auteur en uitgever slaan de handen in elkaar.

Als verkiezingsstunt verspreidt de PVV/PLP tijdens de campagne voor de parlementsverkiezingen van 23 mei 1965 een variatie op het Belgische bankbiljet van duizend frank, met premier Theo Lefèvre in een ‘glansrol’.

In 1988 publiceert Jacques Van Offelen, liberaal politicus op rust, Les libéraux contre Léopold III. Geen geschiedenisboek of memoires, maar een bronnenuitgave met de wat dramatische ondertitel ‘de geheime debatten van de voorstanders van de troonafstand’.

Op 10 augustus 1919 viert de gemeente Elsene haar schepen Adolf Buyl. De liberale Buyl wordt over de partij-, taal- en sociale grenzen heen gevierd om zijn rol als leider van een inlichtingennetwerk tijdens de Eerste Wereldoorlog.

“Fantastisch blijspel in 3 bedrijven en 10 taferelen”. Zo prijst de Verenigde Taal- en Kunstminnaars onder Kenspreuk “Vooruit” uit Deinze hun landjuweel-winnende toneelstuk De Pestilentie van Katwijk aan. In 1933 maken ze furore op de planken met hun vertolking van het stuk van Adolf Herckenrath. Vandaag, 99 jaar later kunnen we nog steeds nagenieten dankzij enkele atmosferische beelden die toen werden gemaakt. In drie ‘bedrijven’ lichten we toe hoe de Deinse toneelgroep zijn publiek op het puntje van zijn stoel liet zitten.

In september 2022 wordt de 150ste verjaardag van de Liberale Partij Lokeren uitgebreid gevierd. Het sociaalliberalisme neemt in die lange geschiedenis een prominente plaats in, met figuren als Jan Persoons en Georges Anthuenis.

Met welke boodschap gaan we naar de kiezer? Hoe positioneren we ons ten opzichte van de andere partijen? En wat ondernemen we vanuit de nationale partijstructuren om de kiezer te bereiken? Met deze vragen worstelt de liberale partijtop bij het naderen van de verkiezingen van 17 februari 1946.

‘De Liberale Feministe’¹, zo karakteriseren de Oostendse liberalen in 1938 hun enige vrouwelijke kandidate voor de gemeenteraadsverkiezingen. De uitgebreide levensbeschrijving en karakterisering van Josephine Vroome-Demulder in de kieskrant combineert emancipatiedenken en stereotiepe beeldvorming.

De Vooruitstrevende Liberale Volksbond wordt in 1909 opgericht in Brussel en wil vooral de Vlaamsgezinde liberalen een politieke stem geven. Na een gunstige start en moeilijke decennia tijdens en tussen de twee wereldoorlogen, ontpopt de Volksbond zich vanaf 1946 tot een bloeiende vereniging.

De invoering van het algemeen enkelvoudig stemrecht voor mannen in 1918 gaf een nieuwe dynamiek aan het electoraal proces. Een van de boeiende facetten is de doorbraak van diverse Vlaamsgezinde entiteiten naast én binnen de traditionele partijen. Aan liberale zijde mondt dit (tijdelijk) uit in scheurlijsten met een Vlaams sociaal-liberaal karakter.

Tijdens de laatste decennia lijken bij elke verkiezing de ‘witte konijnen’ terug van nooit weggeweest. De bekendheid en de aantrekkingskracht van één of meerdere ‘witte konijnen’ op de lijst levert een partij hopelijk extra stemmen en zetelwinst op, en dat is bij de liberalen niet anders.

In december 2000 beslist de Euro Shoe Unie van de familie Vanaudenhove de naam Shoe Post te aan te passen om het imago van de schoenwinkelketen op te frissen. De winkels zijn verlieslatend en kampen met een negatief imago van goedkope en plastic schoenen. Vanaf augustus 2001 vervellen de tientallen Shoe Post-winkels in België naar vernieuwde Shoes in the Box-winkels. ‘Een begrip in de Belgische schoensector’ – zoals de krant De Standaard het merk omschrijft – verdwijnt na meer dan vijftig jaar.