Stories

Het is een oude droom van de Belgische liberalen: de grootste politieke familie van het land worden. Omer Vanaudenhove probeert het in 1961 door de aloude Liberale Partij om te vormen tot de Partij voor Vrijheid en Vooruitgang (PVV). Met succes, want op 23 mei 1965 worden de liberale Kamerzetels meer dan verdubbeld. Maar de grootste partij wordt de PVV niet. In 1992 doet Guy Verhofstadt een nieuwe poging met de oprichting van de Vlaamse Liberalen en Democraten (VLD).

De verkiezingen van 20 november 1921 betekenen het einde van de regeringen van nationale unie. Dat lijkt vóór de verkiezingen al vast te staan. Waarover deze verkiezingen volgens de Liberale Partij gaan, is te lezen in de campagnebrochure De inzet van den strijd.

In de Gotische Zaal van het Brusselse stadhuis vindt op 14 juni 1846 een merkwaardige zitting plaats, een eerste in haar soort. Notabelen uit het hele land zitten samen en keuren een beknopt maar krachtig maatschappelijk programma goed. De Liberale Partij is geboren. Ter herinnering aan deze heuglijke gebeurtenissen worden twee medailles geslagen.

Sociaal dienstbetoon. Voor de ene dé manier om als sociaal bewogen politicus dicht bij de burgers en hun zorgen te staan. Voor de andere een fenomeen met een dunne en gevaarlijke grens tussen enerzijds luisteren, informatie verschaffen en doorverwijzen en anderzijds zijn/haar gewicht en netwerk in de schaal leggen om tussen te komen in administratieve, gerechtelijke of andere procedures.

Tijdens verkiezingscampagnes in de negentiende en twintigste eeuw is verkiezingsdrukwerk het voornaamste communicatiemiddel van kandidaten en partijen. Een goed uitgedachte campagne kan het verschil maken tussen regeringsdeelname of een oppositiekuur, de burgemeesterssjerp of enkel een zitje in de gemeenteraad. De laatste 100 jaar maakte onze samenleving een enorme innovatie in communicatiemiddelen mee, wat zich ook weerspiegelt in de verkiezingspropaganda.

In 1953 wordt de liberale politicus en ACLVB-voorzitter Adolphe Van Glabbeke burgemeester van Oostende. Om dit te vieren krijgt Van Glabbeke op 26 april 1953 een huldiging aangeboden, met onder andere een stoet en een academische zitting. De aanwezigen bieden een staal van het liberale leven in Oostende en bij uitbreiding in België.

Hilaire Lahaye (1913-1986), liberaal politicus uit het arrondissement Ieper, is jarenlang een van de absolute kopstukken van zijn partij. Tijdens de woelige periode rond de Koningskwestie gaat Lahaye met een verkiezingslied de kiesstrijd aan met de CVP in zijn voornamelijk christendemocratische arrondissement.

De Stad Eecloo is een liberaal en progressief weekblad uit het Meetjesland dat verschijnt tussen 1890 en 1914. In de tweede helft van de negentiende en eerste helft van de twintigste eeuw kent het Meetjesland tal van periodieke bladen, die meestal tot de katholieke of tot de liberale strekking behoren. De Stad Eecloo geeft ons een uniek beeld van hoe de liberale oppositie in de kleine geïndustrialiseerde stad omgaat met het omliggende katholieke platteland.

In 1946 zendt Paul Kronacker vanuit Noord-Amerika bewust verkeerde informatie de wereld in om de prijzen voor paarden op de Belgische zwarte markt te kelderen.

Op zaterdagnamiddag 28 september 1957 huldigt minister van Openbare Werken Omer Vanaudenhove een eerste deel van de kleine Brusselse ring in, vergezeld door een hele reeks hoogwaardigheidsbekleders. Het is een eerste stap naar een moderner Brussel in de aanloop naar Expo 58.

Patrice Lumumba (1925-1961) wordt in juni 1960 de allereerste premier van het onafhankelijke Congo. Een van de schakels op zijn weg naar de macht is een strategisch verbond met het Belgisch liberalisme.

Van 9 tot 14 april 1947 vindt in Wadham College, Oxford (Groot-Brittannië) een vergadering plaats met vertegenwoordigers van liberale partijen en organisaties uit de hele wereld. In de nasleep van de oorlog en met het oog op de toekomst vinden zij het meer dan ooit verantwoord om de krachten te bundelen. Het resultaat van de conferentie is de officiële oprichting van de Liberale Internationale en de lancering van een visietekst. Dit zogenaamde Manifest van Oxford is lange tijd (en in zekere zin nog steeds) richtinggevend voor het naoorlogse liberalisme.

Bij de parlementsverkiezingen van 13 juni 2010 trekt ‘nieuwkomer’ Gwendolyn Rutten de Kamerlijst in de kieskring Leuven. Ze kiest daarbij voor affiches met een opvallend en mysterieus campagnebeeld: een blauw konijn.

Op 30 april 1964 organiseert de PVV arrondissement Antwerpen een eenmeifeest onder de naam Hulde aan de Arbeid. In een volle Antwerpse Handelsbeurs kan het aanwezige publiek genieten van toespraken van arrondissementeel voorzitter Frans Grootjans, nationaal voorzitter Omer Vanaudenhove en optredens van onder anderen Gaston Berghmans, Yvonne Verbeeck en het showorkest van Leo Martin.

In de negentiende en twintigste eeuw hebben heel wat verenigingen een vlag die ze trots meedragen in stoeten. Ook liberale verenigingen investeren in een eigen vlag. Deze vlaggen staan dikwijls bol van de symboliek, al is de interpretatie hiervan geen gemakkelijke klus. Een boek uit 1925 ontcijfert de symboliek op de vlag van De Verenigde Verkopers van De Nieuwe Gazet.

4 maart 1996 | Liberalisme 1846/1996. Onder die noemer brengt het Belgische postbedrijf op 4 maart 1996 een herdenkingspostzegel uit naar aanleiding van 150 jaar Liberale Partij in België.

Het unionisme van het jonge koninkrijk België overleeft de jaren 1840 niet en het politieke forum valt in twee grote blokken uit elkaar. De kloof tussen liberalen en katholieken is diep en de strijd wordt op het scherp van de snee uitgevochten. Vooral de grote steden zijn het schouwtoneel van deze prille partijstrijd waarin de politieke spotprenten gemeengoed worden.

In februari 1950 verschijnt de brochure Komplot gezien door een historicus in ’t jaar 2200 samen met de Franstalige versie Complot vu par un historien de l’an 2200. De auteur is de West-Vlaamse liberale politicus Hilaire Lahaye (1913-1986), die hiermee in volle Koningskwestie een origineel pamflet ten voordele van Leopold III verspreidt.

Tal van foto’s uit de beeldbank van Liberas getuigen van het bloeiende en diverse liberale verenigingsleven van de late 19de eeuw tot de Tweede Wereldoorlog: beelden van politieke organisaties, werkmanskringen, caritatieve organisaties, studentenverenigingen, vrouwenverenigingen, turnkringen, toneelverenigingen, fanfares en zelfs liberale bakkerijen.

‘Geachte Heer, Wij hebben de eer en het genoegen U geluk te wenschen over het welgelukken van het examen, welk U het Kiesrecht toekent’. Met deze woorden begint een omzendbrief, gedateerd 26 april 1889, van de Kring der Liberale Bekwaamheidskiezers van het kanton Lier.